Home » Verhalen

Het succes van de jachttheorie

Mijn oudtante zei eens: “In een goede relatie is de man net iets gekker op de vrouw dan andersom. Kan hij voortdurend blijven jagen”. Ik was nog te jong en onwetend om te beseffen dat zojuist het geheim der liefde aan mij was openbaard.

Ik kijk om me heen en constateer dat ze gelijk had. In de best werkende relaties schuifelt de man eerder achter de vrouw aan dan andersom. Hij vindt het niet erg. Hij vindt het fijn, want ‘als zij blij is, is hij blij’. Het type man waar je als jong studentenmeisje misselijk van werd, maar die je later ineens verfrissend vindt.

Ter verificatie heb ik de ‘jachttheorie’ van mijn oudtante neergelegd bij vrienden en kennissen. Na enige aarzeling volgt telkens een dankbaar verlichtingsmoment. Zowel man als vrouw scharen zich achter de uitspraak. Een vriend en meester in mannenanalyses voegde hier aan toe: “Laat niet te snel blijken dat je hem wilt. Dan verlies je respect en dus interesse bij de man. Hoe harder een man moet werken, hoe aantrekkelijker je wordt.” Met andere woorden: eerst interesse wekken, zijn aandacht trekken, hem dan laten zwoegen.

Laten we het voor de duidelijkheid eens omdraaien. Wie kent hem niet. De man die zich vol overgave op jou stort. Bij wie je onmiddellijk doorhebt: hij wil mij, dus ik heb macht. Die jij, wijf dat je bent, net genoeg geeft om op te teren, maar te weinig om van te leven. Toch lekker die aandacht en handig dat die plankjes in de badkamer nu eindelijk zijn opgehangen. Zeg nu zelf, hoe aantrekkelijk is dat? Besef: dat principe geldt voor jagend mannenvlees evenzo.

Overigens maakt het voor een nacht platte seks natuurlijk niet zoveel uit hoe je je opstelt. Prima als jij, seksgodin, je op date nummer één eens lekker tegoed doet aan een avondje ransporno. Maar betreft het hier potentieel relatiemateriaal en wil je de aantrekkingskracht naar een hoger plan tillen? Laat hem dan naar je hunkeren en werp je niet voor zijn voeten.

Tags | | | | |
By Bonny Kramer | 29 January 2011 | No Comment