Home » Verhalen

Waarom vrouwen op foute mannen vallen

Daar heb je ‘m weer. De alom bekende en veelgestelde vraag waarom zoveel vrouwen op ‘foute’ mannen vallen. Een bron van irritatie voor mannelijke goedzakken en ‘lekker relaxed’ voor de sexy en zelfbewuste loverman.

Ik heb een vriendin die zich minstens één keer per jaar inlaat met een foute man. In die periode is haar leven als een apocalyptisch landschap, waarin liefde en blijdschap hebben plaatsgemaakt voor haat en zelfmedelijden. Eén ding hebben wij gemeen. Ons kaliber foute man is te herkennen aan de volgende look: creatief, jongensachtig, stoppelbaardje, nonchalant (arrogant), halflang haar, duimring. Of zoals een vriend bondig samenvatte: “Jullie houden van scharminkels met mooie ogen en plakhaar”. En, scherp toegevoegd door een andere vriend: “Dragen ze een wat alternatieve shawl op een gruizig jack, dan helpt dat enorm”. Kortom, wij houden van de goedkope foute man.

Het verbaast me altijd dat juist mannen vragen waarom vrouwen op foute mannen vallen. Mannen die zelf ook vol enthousiasme ten prooi vallen aan de femme fatale. En die dan ineens niet begrijpen waarom wij die destructieve drang ook wel eens hebben. Juist de man met zijn eeuwige ik-ben-een-jager-dus-ik-kan-er-niks-aan-doen redenering, zou moeten begrijpen hoe spannend en verslavend het is, dat aantrekken en afstoten. Dat voortdurende gevoel dat je hem of haar bijna hebt. Soms helemaal niet, maar vorig weekend, op dat feestje in die aftandse kroeg, ja, toen weer wel.

Waarom is een foute man zo aantrekkelijk? Dat is eenvoudig. Hij is een virtuoos verleider, weet wat hij moet zeggen, balanceert op de lijn van onbereikbaarheid en straalt zelfverzekerdheid, zelfs arrogantie uit. Dat maakt hem machtig en dat is aantrekkelijk. Een foute man heb je nooit écht in handen. Hij dwarrelt maar een beetje om je heen, zonder die echte verbintenis aan te gaan. En, erger nog, stiekem heb je het idee dat jij hem wel eens zou kunnen veranderen. Van Don Juan naar Arie Boomsma.

Het is ergens ook heel makkelijk, een onbereikbare man. Hij houdt afstand, dus jij houdt afstand. Hij vindt het heel normaal om zichzelf in iedere situatie centraal te stellen. Heerlijk zo’n narcistisch figuur waarbij je je nooit écht hoeft open te stellen. Kwetsbaarheid is ook maar zo zo. Op een foute man kun je ongegeneerd je bindingsangst en hechtingsstoornis afschuiven. Een uiterst leerzame situatie. Wat dat betreft zijn we dus niet veel anders dan al die mannen die vallen voor de onweerstaanbare, onbereikbare vrouw. Binden is nu eenmaal eng.

Tags | | | | |
By Bonny Kramer | 20 July 2019 | No Comment